میلاد بهادری

میلاد بهادری ۳۴ ساله، پنج‌شنبه ۱۸دی۱۴۰۴ در اعتراضات «فردیس» کرج با شلیک دو گلوله جنگی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی کشته شد. ماموران حکومتی دو گلوله جنگی را به دست و پهلوی میلاد شلیک می‌کنند،‌ گلوله‌ها بعد از اصابت به او، از تن میلاد خارج می‌شوند. میلاد را بعد از اصابت گلوله‌های جنگی، به بیمارستانی در همان فردیس می‌برند، بیمارستان میلاد را می‌پذیرد، بامداد جمعه حوالی ساعت ۴ صبح، به خانواده خبر می‌دهند که برای تحویل پیکر عزیزشان به مرکز پزشکی قانونی «کهریزک» بروند. یک‌شنبه ۲۱دی، پیکر میلاد بهادری در «بهشت زهرا» تهران به خاک سپرده شد. میلاد شغل آزاد داشت. پدرش را سال‌ها پیش از دست داده بود و مادرش، او و برادرش را به‌تنهایی بزرگ کرده بود. می‌گویند که میلاد جوانی «سالم، سربه‌زیر و کاری» بود. با دوستانش رفاقت داشت. میلاد در آخرین مکالمه‌ با دوستانش گفته بود: «ما که کاری نمی‌خواهیم بکنیم، فقط می‌خواهیم راه برویم. چرا باید ما را بکشند؟» رفقایش جمعه ۱۹دی به خون‌خواهی رفتند، نیروهای حکومتی دو تن از آن‌ها را هم کشت.